Familie van Duyvenbode

Monica

Ik ben Monica van Duyvenbode, geboren op 13-8-1982 samen met mijn tweelingzus Jolanda. Het Arabieren virus is ons met de paplepel ingegoten. Als klein meisje ging ik samen met mijn zussen mee naar keuringen en shows van Arabieren. En de passie voor dit prachtige ras is nooit meer weggegaan en wordt eigenlijk elke dag groter.

We hebben leren rijden op een welshje A, maar al snel reden wij ook op de Arabieren van onze eigen stoeterij ( Pandarosa Arabians) We maakten dan lange bosritten of gingen uren wandelen met de veulens of jonge paarden in het bos. Aan echt wedstrijd rijden ben ik begonnen toen ik 12 jaar was en de hengst Scapino BB ( v. Gomel) bij ons ter dekking op stal kwam. Deze hengst had al veel dressuurervaring. Ik heb dan ook erg veel van hem geleerd, en veel successen behaald in de dressuurring bij de pony’s, maar ook tijdens zadelrubrieken van het AVS.

Daarna kwam de hengst Moran ( v. Monitor) voor de dekdienst bij ons op stal, ook met hem reed ik dressuur, maar al snel kwam ik er achter dat hij ook erg goed was in springen en ik heb dan ook erg plezier gehad met deze prachtige hengst. In deze periode kreeg ik ook de hengst Milanov W op stal om in de spring en dressuursport uit te brengen. En kwam ik erachter dat ik het erg leuk vond om paarden te trainen voor shows en jonge paarden in te rijden. Dit deed ik altijd in samenwerking met mijn moeder Lies. We waren een erg goed team en hebben dan ook veel paarden zadelmak gemaakt, en onze eigen paarden/veulens of van klanten klaar gemaakt voor keuringen en shows.

Toen ik net 18 was, kochten mijn ouders de hengst Durango en had ik de eer om hem te gaan rijden ( Angela en Jolanda hadden al een eigen paard waar ze mee reden). Met deze geweldige hengst heb ik heel veel dingen beleefd. We waren in 2 jaar Z dressuur gekwalificeerd, en bijna alleen met KNHS wedstrijden die we bij de paarden moesten rijden. We hebben daar vaak laten zien dat een arabier makkelijk kan winnen tussen alle grote KWPNers. Ook ben ik met Durango,( alias Doerak), gaan springen en crossen. En hebben op veel evenementen het Arabische Volbloed gepromoot in ons oosters gekostumeerde pak, waarmee we op shows en keuringen ook veel prijzen hebben gewonnen.

Op mijn 19de ben ik de opleiding paardenhouderij/managment in Emmen gaan volgen omdat ik graag het bedrijf van ouders wilde overnemen. In deze 3 jaar binnen de opleiding heb ik op enkele dressuur en springstallen gewerkt, waar ik veel ervaring heb opgedaan. De stal waar ik als eindopdracht 3 maanden intern heb stage gelopen, is wel een bekende in de arabieren wereld, nml. Trainingstal Maarse van John en Angeline Maarse uit Middenbeemster (NH). Hier ben ik samen met Doerak voor 3 maanden naar toe verhuisd en heb erg veel geleerd. Vlak voordat ik klaar was met mijn opleiding, besloten mijn ouders om te gaan scheiden en onze stoeterij Pandarosa Arabians in Klijndijk (DR) werd verkocht. Hierna ben ik verhuisd naar Middenbeemster ( waar ik tijdens mijn stage mijn huidige vriend Jannes heb ontmoet), en ben ik gaan werken bij Stal Maarse. Durango is toen met mij meeverhuisd naar stal Maarse.

Ik woon nu al weer 10 jaar in Noordbeemster met mijn vriend Jannes. een paar jaar geleden ben ik vanwege lichamelijke klachten gestopt met het werk bij Stal Maarse, en ben ik parttime gaan werken in de gehandicaptenzorg als woonbegeleider en heb daar ook mijn MBO diploma in afgerond.

Nadat ik stopte met werken bij stal Maarse ben ik, net als mijn zussen en moeder ook overgestapt naar het westernrijden omdat ik zin had in een nieuwe uitdaging. Hier heb ik nooit spijt van gehad, ik vind het nog steeds geweldig. Het westernrijden ben ik gestart met Durango, maar omdat hij op wedstrijd nog wel eens erg mans kon zijn ( dit had hij ook wel in de dressuur ring!) was dit niet altijd even veilig en makkelijk, dit doordat je in de western met lange en lossen teugels moet rijden en vaak in een line up naast elkaar staat, ben ik in 2007 zijn mooie dochter Raville in gaan rijden en heb haar met succes in 2008 uitgebracht in de westernsport. Helaas kan Raville al een tijd niet gereden worden vanwege een blessure ( daarnaast is ze onze fokmerrie), maar ik heb in 2010 haar zoon Erogon (v. Honorrs) ingereden. Deze knappe ruin heb ik in 2009 cadeau gekregen van mijn vader, nadat ik hem dat hij veulentje was zelf heb opgevoegd. Met hem heb ik in 2011 en 2012 met veel successen gereden bij de beginners en genoeg punten behaald om bij de amateurs te gaan starten. In 2013 ben ik ook de andere zoon van Raville, Erogant gaan rijden, ondanks dat hij nog maar en paar maanden onder het zadel was ( ingereden in 2012) ben ik in febr 2013 de training heel rustig met hem begonnen. Erogant liet al snel zien dat hij veel talent had. In 2013 behaalde we bij de Amateurs al veel successen en is hij en belofte voor de toekomst!


In 2009 hebben we Durango verkocht aan de fam. Jimmink, omdat hij thuis aan het niets doen was en ik dus geen tijd meer voor hem had. Daar wordt hij gereden door Cheriel Jimmink en heeft hij een eigen kudde merries. Gelukkig wonen ze dichtbij, zodat ik vaak ff bij mijn grote vriend kan kijken.
Tegenwoordig help ik mijn vader met de jonge paarden opvoeden, trainen voor shows en het opleiden tot rijpaard die hij met zijn kleinschalige fokkerij in Zwinderen (DR) fokt. Het is jammer dat ik nu 2uur rijden bij mijn vader vandaan woon, maar 3 dagen in de week ben ik bij mijn vader te vinden en het is een erg leuke uitdaging om jonge paarden alle dingen te leren die ze tot lieve en werkwillige paarden maakt, zodat ze in de toekomst een leuke eigenaar kunnen vinden. Ook train ik op kleine schaal ook nog wel eens paarden van andere mensen voor de shows.