Familie van Duyvenbode

Angela

Hallo,

Alvast bedankt voor het bezoeken van deze website. Mijn naam is Angela van Duyvenbode, oudste van drie zussen en geboren in 1980 in Leiden.

Ik ben geboren in rijkdom. Dan heb ik het niet over geld, maar over paarden! Voordat ik geboren werd had mijn vader al een halfbloed Arabier in zijn bezit, later kocht mijn opa een Arabisch volbloed. Na een hackney, kwpn-er en halfbloed kochten mijn ouders in 1982 hun eerste Arabisch Volbloed, ‘Ramadan HT’. En dit zou zeker niet de laatste zijn. Na eerst een tijd in een flat te hebben gewoond kochten mijn ouders een stuk bouwgrond waarop ‘De Driesprong werd gebouwd. Daar begonnen mijn ouders een pensionstal. En daar stond ook de bruine pony ‘Elsje’ op stal, die ik van de eigenaresse een paar keer in de week mocht verzorgen en rijden.

Toen Elsje vertrok mocht ik bij “gebrek” aan beter aan de longeerlijn op de Arabische hengst Ramadan HT een beetje leren rijden. Toen bleek dat ik inderdaad wel enthousiast was, kreeg ik “mijn” eerste eigen pony genaamd Juglers Daisy. Daisy was een stermerrie Welsh A, maar dan wel volledig verknipt! Mijn ouders kwamen haar toevallig tegen bij een bezoek aan een Arabieren klant i.v.m. het dekstation dat ze toen runde. Daisy werd door de toenmalige eigenaar in en uit de stal naar het weiland gejaagd en er was eigenlijk weinig mee te beginnen. En dat werd dus mijn “kinderpony”. Maar wat is ze veranderd in die tijd, alleen met rijden bleef ze pittig. En zo klein als ze was, ze had toch wel grootheidswaan. Dus als we naar het strand gingen met de groep grote paarden mee, dan moest en zou Daisy voorop lopen! Maar de rest liep natuurlijk veel sneller, dus mevrouw liep de hele weg te dribbelen om haantje de voorste te blijven. Soms natuurlijk tot huilend aan toe, maar ik heb wel heel veel van haar geleerd.

In 1992 zijn we naar De Kiel in Drenthe verhuisd. Voor Daisy werd ik te groot dus “schoof“ zij door naar mijn zus Jolanda.. En ik begon op de fokmerries te rijden, Zapraskah, Kantika, Rigon en Atlanta, lekker het bos in waar we toen naast woonden.

Met Atlanta heb ik zelfs een poging gedaan om dressuur te rijden, maar dat was toch echt niets voor mij. Uiteindelijk kwam de toen 20-jarige hengst Garwolin op stal te staan. Hij was toen een van de eersten met een dubbel prestatiepredicaat: één voor Dressuur en één voor de Rensport. Ik was ongeveer 14 jaar toen ik met hem begon te rijden. Lekker door de bossen recreatief rijden en ook met het Oosters gekostumeerde pak hebben we veel lol beleeft op menig show.

 

Tot ik een demo zag van de westernsport… Dat wilde ik ook! Maar ja, om dat oude “Garry” op hoge leeftijd nog te leren… In 1994 kochten mijn ouders drie net afgespeende hengstveulens. Zij kwamen bij de stoeterij ‘Forelocks Arabians’ vandaan en wij zouden de 3  samen met onze 3 eigen veulens “opfokken”, beleren en dan weer verkopen. Tenminste, dat was de planning.

Penthor was een van die veulentjes en toen ik hem zag was ik op slag verliefd en ik wist zeker dat dit mijn toekomstige vriend zou worden! Met hem ging ik mijn stoutste westerndromen waarmaken. Druk in overleg natuurlijk met mijn ouders, zij zagen het helemaal niet zitten , omdat Penthor was bestemd voor de verkoop.

Maar Garwolin was al oud en zussen Monica en Jolanda hadden beide de merrieveulens die ze verzorgden, dus mijn ouders besloten in eerste instantie om het toch maar door te laten gaan. Een van de veulens kreeg de paardenziekte ‘rhino’ en heeft dit niet overleeft. Dit was spannend, het zieke veulen liep namelijk tussen alle andere veulens in, maar wonder boven wonder was alleen dit veulen het enige geval.

En toen kwam Cara langs… Zij had bij familie Kuijf altijd Penthor zijn moeder ‘Pengona HT’ verzorgd en wilde graag een nakomeling kopen van Pengona. Dat was voor mij een probleem: zij kwam dus voor Penthor. Mijn ouders deden toen iets wat ik nooit zal vergeten: zij zetten hun handelsgeest opzij en vertelde Cara dat Penthor niet door kon gaan omdat ik dit veulen al had “uitgezocht”. Oh, wat was ik toen blij! Cara was natuurlijk iets minder blij, maar was wel gecharmeerd van een ander overgebleven hengstveulen. Ook zijn moeder heeft zij verzorgd. Het ging om het veulen ‘Davidov’. Tot op de dag van vandaag heeft Cara Davidov op stal staan en ik denk dat ze nooit spijt heeft gehad dat ze deze keuze toentertijd heeft gemaakt.

In 1996, toen ik 16 jaar was en ik stukken lichter was dan vandaag de dag , was Penthor 2 jaar en zat ik al regelmatig even op zijn rug. In 1997 heb ik Penthor ingereden, we gingen lekker naar het bos en wat hebben we een plezier gehad in die tijd! Met alle kennis die ik nu heb zou ik het allemaal geheel anders doen, maar toch heeft het ons gebracht waar we nu zijn.

Dit ging een vriend voor hele lange tijd worden. We zijn nu 16 jaar later en hij is nog altijd mijn allergrootste vriend! En hij heeft mijn westerndromen meer dan waar gemaakt. We zijn samen vanaf het prille begin zonder enige basis kennis opgeklommen tot daar waar we nu zijn.

Penthor is tot nu toe de enige in Nederland met 4 Western Sport predikaten. En daar ben ik natuurlijk reuze trots op! We hebben samen zoveel beleeft. Het hoogtepunt is toch wel de Gouden medaille op het onderdeel Trail tijdens het Nederlands Kampioenschap Wran 2006 uit een groep van 33 ruiters! Met als klap op de vuurpijl in 2007 onze reis naar het EK in Oostenrijk waar we 4de werden in het eindklassement met 1 punt verschil van nr. 3! Ik heb afgesproken met Penthor dat hij de dertig ruim gaat passeren, dus ik hoop nog heel lang van hem te mogen genieten…

Naast Penthor heb ik wel al verschillende andere paarden gereden, en sinds 2008 heb ik ook ‘Esprit’ in mijn bezit. Helaas kom ik door tijdgebrek niet aan toe om hem ook op professioneel niveau uit te brengen in de Westernsport.

Ik wil wel graag weer iets jongs vanaf veulen af aan opvoeden om “later” mee verder te gaan.

Ik heb me al een aardig poosje verdiept in de westernlijnen van Amerika en kwam op de hengst ‘Fame’ uit. Een van de bekendere zonen van Fame is ‘Versace’. Helaas leeft deze schoonheid niet meer, maar zijn zoon DA Valentino spreekt mij ook erg aan. Deze hengst lag echter ”iets” boven budget (en is helaas in april 2011 ook overleden) en via een tip kwamen wij op een hele mooie zoon van hem terecht. Het is pas een 2-jarige hengst, maar ik ga de gok wagen en in 2011 zal Raville gedekt worden met de schitterende jonge hengst ‘Vitorio To’ , met super bloedlijnen. Ik hoop dat het mij gaat brengen waar ik naar verlang…, namelijk een plaatje van een Arabier met westernpotentie, die over een jaar of 6 een waardige opvolger kan worden van mijn grote vriend, zodat Penthor niet meer wekelijks mee hoeft naar de wedstrijden. En dan van een soort Pre-wedstrijd-pensioen kan gaan genieten.

Behalve paarden heb ik er sinds kort nog een leuke hobby bij. Ik heb sinds begin 2009 een geweldige Jack russel: Flip. Met hem beoefen ik sinds kort de behendigheidssport en dat is een leuke afwisseling op de western wedstrijden. 

Ook is het een grote hobby van mij om lei-bordjes te maken voor mensen, ik vind het geweldig om van een foto en wat info een geweldig bordje te maken. Al bij de meest uiteen lopende mensen hangt er eentje in huis of op stal! Maar daarvoor kun je even verder kijken op deze website onder: an_der_leitjes!

 Groetjes Angela